Wat doe jij als andere kinderen arelaxed tegen jouw kind doen?

Een paar weken geleden was ik met Mathis in het speelcafé waar we vaak komen (moeders aan de koffie en taart, kiddo lekker spelen) en daar was een rotkind van 1,5 jaar. Ja, ik weet het, het is nogal wat om een kind van 1,5 een rotkind te noemen, maar het was gewoon echt een vervelend jochie.

Mijn mannetje was keurig aan het spelen met een treintje die tot twee keer toe voor zijn neus werd weggekaapt. Nou, nu zat Mathis die dag ook net niet goed in zijn vel (lees: slecht geslapen en ziekig), maar het was gelijk heel hard huilen en (nu komt het:) de papa van het andere kind keek even op en deed verder niets. Oké, oké, kinderen pakken dingen af, maar de derde keer was het geen treintje stelen maar gewoon keihard aan de haren trekken. Weer een krijsende peuter (de mijne dus), en een andere die er voldaan bij stond te kijken.

Nu ben ik even heel eerlijk: op zo’n moment wil ik zo’n kindje, al is -ie pas 1,5 jaar, bij zijn arm grijpen en heel streng toespreken, maar ik durf dat dan niet goed. En wel omdat de desbetreffende vader het ook gewoon zag en niks doet behalve even roepen: ‘doe maar niet, Pietje!’. Om vervolgens weer in zijn telefoon te duiken. Ik bescherm mijn kind meteen als een leeuwin, troost hem en houd ‘m weg bij het kind, maar zeg vervolgens niks.

Vraag van vandaag: wat zou jij doen? A. De vader aanspreken. B. De vader negeren en het kind aanspreken. C. Je eigen kind troosten en luid genoeg zeggen ‘helaas zijn niet alle kindjes even leuk, schat’ (mijn twijfelachtige oplossing..). Ik vind het moeilijk.

Liefs, Nina

6 reacties

Pris -

Herkenbaar! Zo kreeg mijn zoontje een high kick van een meisje die 3 jaar ouder was!
Ik was in alle staten. Ik heb mijn zoontje getroost en dat meisje verteld dat ik dat niet nog eens wil zien. ( en ook niet stiekem) Toen ze me niet aankeek tikte ik haar op haar schouder en zei dat ze maar eventjes naar haar papa of mama moest gaan.
Boos reageren en aangeven dat ze dus even naar papa/mama moet gaan werkte. Ik zou nooit een kind vast grijpen of iets dergelijks. Aantikken op de schouder vind ik nog wel kunnen.
Maar blijft lastig! Gelukkig maak ik iets meer situaties mee met oplettende ouders over het algemeen dan negerende ouders.

Sanne -

Altijd ingewikkeld… Ik vind dat als er een groot leeftijdsverschil is tussen de kindjes of er wordt geduwd of geslagen, je als ouder moet ingrijpen. Als de andere ouder dat niet doet zou ik zelf het kind aanspreken. Je oplossing C vind ik ook verleidelijk veilig, maar wel een beetje passief agressief😉.
Als kindjes wat ouder zijn (vanaf een jaar of 3) en het gaat om iets afpakken ofzo zou ik het liefst even aankijken hoe ze dat met elkaar oplossen. Dat moeten ze ten slotte ook leren.

Evelien -

Aanspreken van de ouders! Als die kinderen nooit worden aangesproken kunnen ze er eigenlijk weinig aan doen.. Hier ook regelmatig dit soort ouders. Zo irritant! Hou je eigen draak gewoon in de gaten!

Denise -

Dat laat je je kind toch niet aandoen..? Als de betreffende ouder er niets van zegt, dan moet ik het maar doen, denk ik dan. Kom zeg, het kind is niet de baas. Kind aanspreken op gedrag en meestal komt de ouder er dan bij. Vervolgens de ouder aanspreken (en dan bedoel ik: bespreekbaar maken/ benoemen, geen ruzie zoeken).
Bij mij in de buurt is bijvoorbeeld een kind dat nauwelijks wordt gecorrigeerd. Ook echt zo’n ‘minder lief kind’: hij gaat eigenlijk altijd binnen 2 minuten schoppen/ slaan/ duwen bij andere kinderen. Het kind is gewoon de baas over moeder. Als het kind dan mijn kind pijn doet en ik moet wachten totdat die andere moeder gaat corrigeren… gaat ze toch niet doen. No way dat ik dat aan ga zitten kijken, dus grijp ik in met woorden. Dan komt de moeder meestal er achteraan met: “ja, dat mag je niet doen”. En dan gaat ze het voorval zitten weglachen…. Kinderen hebben grenzen nodig.
Andersom geldt het ook: als ik een off-day heb en mijn kind doet iets dat niet mag (wat ik niet zie), vind ik het ook niet erg als een andere ouder daar iets van zegt.

Mar -

Oh, heel herkenbaar! Na de laatste keer dat mijn zoontje weer eens de pineut was, heb ik me voorgenomen het hem terug te laten doen als het weer eens gebeurd. Tegen zo n kind zeg ik al dat slaan/knijpen oid niet mag. Op een boze toon. Maar heb geprobeerd uit te leggen aan mijn zoontje dat hij terug moet slaan als iemand hem slaat. Nu nog geen aanvaring gehad dus even aankijken/afwachten.

kim -

Ik vind dat ook altijd lastig. Vaak iets dergelijks meegemaakt in de speeltuin. Ik heb er echt een hekel aan als mensen
hun eigen kind niet aanspreken. Zou ik zelf wel doen namelijk. Als een ander kind mijn kind gaat duwen of slaan, dan spreek ik dat kind er gewoon op aan. Als andere kinderen iets afpakken, dan laat ik mijn zoontje eerst zelf vragen of ze het hem willen teruggeven en anders zorg ik wel dat het weer terugkomt. Toen mijn zoontje kleiner was kwam er een keer een groter kind zijn spullen afpakken uit de zandbak. Zijn ouders zagen het en zeiden er niets van. Even later lagen zijn spulletjes verderop in de speeltuin. Toen vond ik het achteraf wel stom van mezelf dat ik die ouders er niet op aan heb gesproken. Dat zou ik een volgende keer wel gewoon doen. Ik begrijp die ouders dan ook niet. Ik snap heus dat je je kind een beetje vrij laat spelen. Ik zit ook mijn kind niet de hele tijd in de nek te hijgen, maar als je kind zich misdraagt moet je er als ouder iets van zeggen en het goede voorbeeld geven. Ze moeten het immers nog leren. Overigens vind ik dat je best kunt benoemen dat het geen leuk gedrag was van het andere kindje.

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube