Een carrièremama zonder schuldgevoel, hoe dan?

Ik zit dus tegenwoordig compleet in de serie ‘The good wife’. Een vrouw die na 15 jaar moederschap een carrière als advocate start. Een zalige serie, waarbij de worstelingen tussen moeder zijn van 2 kinderen en een carrière ontzettend goed zichtbaar zijn. Nou ben ik geen advocate met bizarre werktijden, maar ik ben wel samen met mijn beste vriendin eigenaar van een goedlopend bedrijf. Ik werk 4 dagen waarvan drie op kantoor en 1 thuis en in hoogtij moet ik sommige weken fulltime aan de bak. Naast mijn kantooruren regel ik van alles via mijn telefoon, laptop en whatsapp. Het is er dus 24/7. Ik heb een relatie met een hele lieve man en 2 zoontjes van 2 en 4 jaar. Het staat buiten kijf dat dat jongleren is om op elk gebied te voldoen. Maar daar gaat het vandaag niet over. De vraag vandaag is: hoe doe je dat zonder schuldgevoel?

Want 4 dagen werken en zoveel tijd aan je werk besteden, waarom heb je dan kinderen? Er zijn mensen die zo denken. Drie dagen is toch de max met 2 jonge kinderen? En zou je aanstaande week kunnen helpen in de klas met versieren, of heb je het te druk met je werk? Ik ben een vrouw die gevoelig is voor schuldgevoel. Al ben ik daar in de loop der jaren een heel stuk beter in geworden. Ik hou van mijn werk en ik schaam me daar echt niet voor. En wel om de volgende redenen:

1. Houden van mijn werk doet niets af aan de liefde die ik voor mijn kinderen heb.
2. De liefde voor mijn werk maakt me een zeer gelukkig mens, waardoor ik een veel leukere moeder ben.
3. Als zelfstandig ondernemer heb ik soms periodes dat ik ontzettend veel uren maak en mijn aandeel thuis kleiner is. Daar staat tegenover dat ik eigen baas ben, waardoor ik als mijn kinderen ziek zijn, ik zelf kan bepalen om direct in mijn auto te springen en ze te halen. Die luxe hebben wij.
4. Het weekend is heilig voor mij. Ik heb geen bruisend sociaal leven. Als ik niet werk, ben ik met mijn gezin. We slapen uit, gaan naar het zwembad, bakken iets lekkers. Het is weekend. En ik bewaak dat heel streng. Er zijn wel eens weekenddagen dat ik moet werken, maar over het algemeen is mijn weekend voor mijn gezin. Dat is de eis die ik stel tegenover de 4 volle dagen werken. En door die balans voel ik me niet schuldig.
5. Work hard, play harder. Als mijn kinderen en man vakantie hebben, neem ik vakantie. En dan vieren we vakantie! Doordat mijn vriend en ik allebei verdienen kunnen we vaak leuke dingen doen en op vakantie. En hoewel ik geen gigantische materialist ben, geniet ik wel van het feit dat wij deze ruimte hebben.
6. And last but not least: ik krijg naarmate ik ouder word steeds meer lak aan meningen van anderen. Omdat het naar mijn idee bijna altijd pure jaloezie is. Dus dikke middelvinger naar wat iedereen ervan vindt, zolang ik thuis kom en drie lachende mensen zie, ben ik happy met het leven dat ik leid.

Liefs, Elise

(Foto’s: Mariët Mons)

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube