Categorie overzicht: MAMA

Je veel te leuke werk loslaten, hoe doe/deed jij dat?

Op het moment dat ik dit tik is het donderdag, mijn vrije mamadag. Eigenlijk is die helemaal voor Mathis, maar hij zit naast me Peppa Pig te kijken, dus dan kan ik best een artikeltje tikken, toch? En toen hij straks 1,5 uur lag te slapen heb ik een uitgebreid salesvoorstel gemaakt voor een potentiële partner.

Doe ik dat omdat ik mijn werk anders niet afkrijg of giga in de stress zit? Nee. Ik doe dat omdat ik het gewoon héél erg leuk vind. Ik wil werk en privé best wel gescheiden houden, en daar ben ik ook goed in als dat moet. Dus als Bart of Mathis vragen het niet te doen doe ik het ook niet. En ook als ik er zelf geen zin in heb ga ik in de weekenden, avonden en op donderdag (mijn mamadag dus) gewoon echt níet werken. Maar het luxe probleem is; soms (oké, vaak) heb ik er wel zin in!

Meer lezen

Zwangerschapsupdate

Hellooo, derde trimester. Ik had (heb!) echt een behoorlijk soepele zwangerschap vind ik zelf, maar ik merk nu toch wel dat ik in de laatste fase ben aanbeland. Ik kon er bijna de klok op gelijk zetten, op de dag dat het derde trimester in ging, begon ik me voor het eerst ook echt zwanger te voelen.

In dit artikel vertel ik je hoe het er allemaal voor staat met die kleine in m’n buik!

Meer lezen

In hoeverre wij onze kinderen betrekken in ons leven als blogger

Nina en ik krijgen regelmatig de vraag in hoeverre wij onze kinderen meenemen op onze blogs en social media. Want ja, onze boys zijn nog te jong om aan te geven dat ze dat eventueel niet zouden willen. Wie ben ik om te bepalen om mijn zoon met een konijnenfilter snuffend op InstaStories te delen met 104.000 andere Instagrammers?

Uiteraard hebben Nina en ik hier uitvoerig bij stil gestaan. Bij het leven als blogger is het part of the job dat je je personal life deelt. ‘Blog’ staat tenslotte voor weblog, oftewel een online dagboek-achtige plek. En dus delen Nina en ik vooral wat we elke dag eten maar daarnaast ook hoe we er op kantoor bij zitten en hoe we in het weekend chillen met onze gezinnen. En daarbij komen dus mijn kids volledig in beeld en niet alleen de beentjes of alleen hun achterkant. Dit is een bewuste keuze die ik heb gemaakt,

Meer lezen

Jawel hoor, ik heb ook angsten

Een tijd geleden schreef Elise dit artikel, over dat heel gelukkig zijn eigenlijk ook best angstaanjagend kan zijn. Daarin schrijft ze: ‘Nina is iemand die de laatste jaren heel erg goed is in gelukkig zijn. Zij heeft geen tot weinig angsten, zegt vaak fuck-it en is happy, heel happy.’

Nou, 95% van die zin klopt. Ik ben voor een deel écht een ander mens dan pak ‘m beet drie à vier jaar geleden. Van een stresskip die alles perfect wilde doen, dacht dat ze altijd moest doorgaan en zich vooral ook heel erg druk kon maken over 1001 dingen, ben ik een behoorlijk relaxed type geworden. Daar waren wat overspannenheid en depressieve periodes voor nodig, maar ach, Nina 2.0 is best wel een verbetering.

Meer lezen

Help, ik kan niet meer normaal winkelen!

En dat is volgens mij een moeder-dingetje. Want voordat ik mama was, kon ik goed winkelen. Wat zeg ik, héél goed! Ik vond het zalig om uren in een stad te slenteren, de hele dag dingen te passen, schoenen bij mijn gloednieuwe outfit te zoeken om af te ronden met een ronde accessoires. En dan het liefst alleen. Zálig! Tot ik zwanger werd van Samuel. Ik vond positiekleding shoppen echt no fun en dus bleef ik ver van de winkels. Ik bestelde wat dingen online en daar bleef het bij. Na mijn bevalling viel ik behoorlijk snel af en moest ik veel kleren nieuw kopen. Met de wagen door smalle winkelpaadjes, nét een jankend kind op het moment dat ik wilde passen. Ik vond er geen bal aan.

Maar het zou beter worden. Want Samuel ging naar de crèche. Toen werd ik opnieuw zwanger, en was er weer geen bal aan. Dus was het wachten op het moment dat Christophe naar de opvang zou gaan. Inmiddels zit ik in een iets rustiger vaarwater en zijn mijn kids groot genoeg om een paar uur alleen te chillen zonder dat ik me schuldig voel of zorgen maak. En ze zijn ook groot genoeg om mee te nemen naar de stad. Een paar uurtjes…

Meer lezen

Hoe vind je de perfecte basisschool?

Samuel was net 1 jaar geworden, toen een vriendin van mij vroeg “En? Bij welke basisschool heb je hem ingeschreven?” Huh, hij is pas 1 jaar. Maar toen (inmiddels is die grens opgeschoven naar 3 jaar) moest je zodra je kind 1 jaar was hem of haar inschrijven op een school. Oké, ik was nét bijgekomen van het feit dat ik mijn kind 1x per week moest achterlaten bij het kinderdagverblijf. Maar nee, ik moest toen al besluiten: DIE school moet het worden. Hoe dan?

Hoe vind je de perfecte basisschool? Hier in de omgeving zijn er namelijk echt heel veel goede scholen. Sommige met wachtlijst, anderen niet. Die avond toen mijn vriendin dat vroeg, heb ik op Google Maps gekeken welke basisschool er het dichtst in de buurt zat en heb ik vervolgens mijn zoontje daar direct ingeschreven. Nope. Ik had nul research gedaan. Ik kon me er toen gewoon nog niet toe zetten…

Meer lezen

Wat doe jij als andere kinderen arelaxed tegen jouw kind doen?

Een paar weken geleden was ik met Mathis in het speelcafé waar we vaak komen (moeders aan de koffie en taart, kiddo lekker spelen) en daar was een rotkind van 1,5 jaar. Ja, ik weet het, het is nogal wat om een kind van 1,5 een rotkind te noemen, maar het was gewoon echt een vervelend jochie.

Mijn mannetje was keurig aan het spelen met een treintje die tot twee keer toe voor zijn neus werd weggekaapt. Nou, nu zat Mathis die dag ook net niet goed in zijn vel (lees: slecht geslapen en ziekig), maar het was gelijk heel hard huilen en (nu komt het:) de papa van het andere kind keek even op en deed verder niets. Oké, oké, kinderen pakken dingen af, maar de derde keer was het geen treintje stelen maar gewoon keihard aan de haren trekken. Weer een krijsende peuter (de mijne dus), en een andere die er voldaan bij stond te kijken.

Meer lezen

Er leuk uitzien tijdens een zwangerschap, hoe dan?

Toen ik zwanger was van Mathis had ik zo’n beetje twee jurkjes waar ik in leefde tijdens de warme maanden (één daarvan had Elise ook, een basic zwart H&M’tje) en voor de koude dagen wisselde ik af tussen 2 jeans en een serie truien. Een enkele had ik gekocht, de meeste geleend. In totaal heb ik misschien vijf stuks aan positiekleding gekocht toen ik zwanger was. Ik had wel wat meer hoor, maar dat leende ik of kreeg ik. Serieus, ik vond het zó moeilijk er geld aan uit te geven. Zonde gewoon.

Dit keer besefte ik: dat ga ik anders doen. En nee, ik loop er nu heus niet iedere dag bij als een hippe kip (as we speak heb ik gewoon een jeans en een trui aan), maar ik heb wél meer keuze in mijn kledingkast en denk er beter over na. Waarom? Omdat ik er niet pak ‘m beet zes maanden bij hoef te lopen als een halve debiel, met voor m’n gevoel iedere dag hetzelfde aan. Ik verdien het gewoon om er leuk uit te zien, en da’s ook wel zo gezellig voor mijn omgeving. Daarbij is dit misschien wel de laatste keer in mijn leven dat ik zwanger ben, en daar wil ik gewoon van genieten. Mijn mindset is dit keer anders. Dus…

Meer lezen

Kidsproof hotspots in Amsterdam (voor peuters)

Oké, terwijl ik dit artikel tik weet ik al dat er zo’n 1000 kidsproof hotspots in Amsterdam zijn die ik níet noem, want man o man wat heeft de hoofdstad veel leuks te bieden! Maar goed, met dit artikel is het begin er en ga ik opsommen waar ik graag kom met mijn zoon van anderhalf. Nu heeft Amsterdam een flink arsenaal aan té leuke kidsproof musea, zoals Nemo, maar daar is mijn peuter (oké, dreumes) nog te klein voor. Dus die tips blijven nu achterwege en ik houd het even op een lijstje voor de écht kleine kids.

Meer lezen

Chickslovelittleones.com is nu Dechicks.com

Jep, je ziet het goed, deze site is wat veranderd! Indien je verknocht was aan onze verhalen over zwangerschap en kids, no worries :), we blijven namelijk schrijven over onze levens als moeder. Daarnaast merken we dat we behoefte hadden aan een platform waar we nog méér kunnen delen, jullie kunnen bijpraten over onze carrières, het leven met een online beroep, onze vriendschappen en relaties, overige hersenspinsels… Kortom een platform waar we nog meer van ons kunnen laten zien dan enkel fragmenten van die hele belangrijke rol: die van moeder.

Oké, oké, dat deden we soms al wel op deze site. Maar dat gaan we nu nog meer doen dus. Laten zien wie we zijn, laten zien wat we kunnen, laten zien wat ons bezighoudt. En dan klopt de naam Chickslovelittleones.com niet meer helemaal. We zijn dól op onze little ones (hallooo, belangrijkste in ons leven), maar omdat we ook over andere dingen schrijven is de titel Dechicks.com passender.

Meer lezen
pinterest instagram heart twitter facebook youtube