Categorie overzicht: MAMA

Hoe ik mijn baby (niet) in een ritme kreeg

Volgende week gaat Cédric voor het eerst wennen op het kinderdagverblijf, hij is dan 4,5 maand oud. Aaaaah, wat een stap! Hoe het dit keer voelt als ik ‘m eenmaal heb weggebracht, en hoe het daar gaat met hem, daar schrijf ik nog wel een artikel over. Maar voor het eerste gesprek op het kinderdagverblijf vul je thuis een formulier in, met dingetjes over je kind.

Zo ook: op welke tijden drinkt hij? Uuuuh… Tja, wat zet ik daar neer? Wat ik best moeilijk vond aan mijn tweede baby, is dat ineens bleek dat het een heel ander mannetje is dan zijn broer. NATUURLIJK is hij dat, het is simpelweg een ander mens. Maar ergens dacht ik dat alle makkelijke en moeilijke dingen aan Mathis, ook voor Cédric zouden gelden.

Meer lezen

De week van… Nina

Het is weer mijn beurt, ik mag jullie laten zien hoe mijn (vorige) week eruit zag! En dat was een héle leuke! Die helaas met een griepje eindigde, ik tik dit artikel in bed :(. Maar ach, dat mag de pret niet drukken, hieronder mijn weekoverzicht!

Meer lezen

Waar halen oma’s (en opa’s) hun geduld vandaan?

Als je net als ik het geluk hebt dat je moeder en vader oppassen op je kinderen, dan zul je het artikel van vandaag vast herkennen. Weet ik zeker! Ik reed vanmorgen van school naar huis en ik zag een oma met een klein kindje staan. Op straat. Ze keken naar het langskomen van de tram. Heb jij weleens gewoon stil gestaan met je kind om naar een langskomende tram te kijken? Nou ja, misschien wel. Ooit. Maar ik vond het zo’n treffend plaatje. Opa’s en oma’s hebben het geduld om naar een voorbijkomende tram te staren. En die kleine hummel stond er überzen naast. Wow.

Mijn ouders passen twee middagen in de week op mijn zoontjes. En als ik ze dan kom halen, dan voel ik me soms zó schuldig! Er is een compleet winkeltje gebouwd met tafeltje, kassa en allerlei conserven die je kunt kopen. Mijn moeder speelt vervolgens uren achter elkaar een langskomende vrouw die boodschapjes komt kopen. Hoe dan? Twee keer vind ik leuk, bij de derde keer zeg ik “oké,

Meer lezen

Van één naar twee kids, hoe vind ik dat?

Nu, na 4 maanden, heb ik m’n draai wel gevonden als mama in een gezin van vier personen, met dus twee kinderen. Ik las en hoorde wel eens van tevoren: ‘één is geen’ en ‘met twee kinderen ben je pas echt een gezin’. Veel vrouwen ervaren die overgang van één naar twee kids ingrijpender en zwaarder als van geen naar één kindje. Heb ik dat ook zo ervaren?

Niet echt. Ik vond en vind persoonlijk de overgang van nul naar één kind groter. Van een stel, ben je ineens een gezin (hoezo ben je geen gezin met één kind trouwens?!). Plots heb je de zorg over dat ieniemini wezentje, heb je geen idee hoe dat allemaal moet en staat écht je leven even op z’n kop. Vond ik. En nu met een tweede is het soms pittig ja, maar ik ben niet meer zo overdonderd, overwhelmed als ik was bij de eerste.

Meer lezen

Zullen we stoppen met elkaar bang maken over het moederschap?

Een hele tijd geleden stond er een artikel in LINDA. van een ex-studiegenoot van mij, Fleur. Ze is ergens half dertig, heeft wel een kinderwens denkt ze, maar wordt bang van alle sites en berichten die haar doen geloven dat het moederschap eigenlijk gewoon niet te doen is, sowieso de pak ‘m beet eerste vijf jaar de hel op aarde. Een inktzwarte periode.

Ze heeft ‘voortplantingsangst’. En ik begrijp wel een beetje wat ze bedoelt. Ik word best moe van de nogal wat mamasites (niet per se blogs, vaak sites), die artikelen plaatsen alsof het moederschap een grote donderwolk is. Kijk maar naar artikelen als ’20 manieren om de babytijd door te komen’, enzo. En ik las afgelopen week op de site van KeK mama: ‘Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime banen’. Daarbij: je slaapt niet, je verliest jezelf, je moet je constant wapenen tegen borstvoedingsmaffia, draagzakmaffia, moeders die simpelweg vinden dat je het niet goed aanpakt… “Nog even dan begint de school, dan krijgen we ons leven wel terug misschien.” Dat soort uitspraken. Kortom, de eerste levensjaren staan volgens een aantal ‘eerlijke’ sites geheel in het teken van overleven, het ouderschap lijkt soms ondraaglijk.

Meer lezen

De week van… Elise

Vandaag weer een kijkje in mijn afgelopen week. Van het weekend tot aan de werkweek, we vinden het leuk om jullie met wat foto’s te laten zien wat ons bezighoudt. En dus hierbij!

Zaterdag en Zondag – Weekend
Zaterdag sta ik op met buikpijn. Ik ben heel veel ziek geweest de afgelopen weken, dus ik ben behoorlijk geïrriteerd dat ik weer niet fit ben. Ik doe de hele dag rustig aan thuis met mijn kinderen. Zondag voel ik me gelukkig alweer een stuk fitter. Ik doe huishoudelijke taken, we kijken sport en Samuel krijgt een vriendinnetje te spelen. ‘s Avonds sluiten we het weekend af met patatjes!

Meer lezen

Tips voor het zelfstandig laten aankleden van je kinderen

Inmiddels ben ik sinds een paar maanden moeder van een schoolgaand kind. Een hele stap vond ik zelf (dat lees je hier). Vooral in de ochtenden dacht ik echt: hoe dan? Van zeer relaxte ochtenden met Zappelin en koffietjes in bed, naar een radrace waarin ik mezelf en 2 kinderen voor 8.10 fris, fruitig inclusief ontbijt ready moest hebben. Inmiddels gaat het echt gesmeerd (lees meer hier) en heb ik een aardige routine, waarbij ik inmiddels weer gewoon om 7u mijn cappuccino in bed drink met mijn kinderen. En daarna gaan zij ontbijten en maak ik mezelf klaar. Mijn vriend maakt voordat –ie naar z’n werk gaat ’s ochtends vroeg de broodtrommels. Al ontbijtend kleed ik vervolgens de kids aan en zijn we ready to go.

De ene keer gaat dit heel smooth, de andere keer is dit de kritieke fase waarin ik gas moet geven en de kids eigenlijk geen zin in gas hebben. Het scheelt hierin een stuk als Samuel zichzelf aankleedt, terwijl ik Christophe doe. Hij kan dat inmiddels prima, alleen in de praktijk blijkt dat mijn oudste zoon het veel lekkerder vindt om al Shaun het Schaap kijkend zich te laten aankleden door moeders. Heel bijzonder, want als papa op woensdag de kids naar school brengt, doet meneertje het wel zelf. Hoe dan? Gelukkig was vriendlief bereid om me te voorzien van wat advies, haha.

Meer lezen

Het eetdagboek van mijn peuter

Een tijdje geleden deelde ik mijn eetdagboek van wat ik zo’n beetje eet nu ik nog borstvoeding geef, dat lees je HIER. Vandaag show ik jullie het eetgedrag van mijn peuter Mathis (2 jaar en 3 maanden). Ik vind het altijd leuk om te zien hoe andere moeders het allemaal aanpakken, met hun kiddo’s, zowel op eetgebied als op andere vlakken. Hopelijk jullie ook :).

Oké, komt -ie:

Meer lezen

De week van… Nina

Een nieuwe week, een nieuw verhaal! Ik deed vanalles de afgelopen dagen. Eigenlijk is dit artikel niet genoeg om alles te vertellen en te laten zien. Soms wil ik zoveel meer kwijt! Misschien is het leuk om af en toe een plog (een fototdagboek van één dag) te plaatsen. Een hele werkdag in foto’s, een hele mamadag in foto’s…. Ik zal het eens met Elise overleggen! Nou, voor nu mijn belevenissen van afgelopen week.

Meer lezen

Hoe is het om weer te werken na zwangerschapsverlof?

Toen Cédric 2,5 maand oud was, bracht ik mijn eerste dagje weer door op kantoor. Hoe ik dat vond? Nou, heeeerlijk, eerlijk gezegd. Wat houd ik veel van mijn boys en wat vind ik het moederschap leuk. Maar enkel en alleen maar moederen, iedere dag thuis? Nee, dat is niks voor mij. Dat wist ik al, en dat heeft deze tweede keer me opnieuw doen beseffen: ik gedij het beste op de combi moeder + werk :).

Ik verheugde me zelfs op mijn eerste werkdag, en deze eerste dag ging het thuis ook meteen goed. Mathis gaat naar de kinderopvang, Cédric nog niet. Dus hebben we hele lieve oppas aan huis, dat is echt ideaal. In z’n eigen omgeving, in z’n eigen bedje… Omdat ik ‘de overdracht’ goed had voorbereid (lees: 3 A4’tjes vol gepend, haha) vond ik het niet heel spannend om te vertrekken.

Meer lezen
pinterest instagram heart twitter facebook youtube