Help, ik kan niet meer normaal winkelen!

En dat is volgens mij een moeder-dingetje. Want voordat ik mama was, kon ik goed winkelen. Wat zeg ik, héél goed! Ik vond het zalig om uren in een stad te slenteren, de hele dag dingen te passen, schoenen bij mijn gloednieuwe outfit te zoeken om af te ronden met een ronde accessoires. En dan het liefst alleen. Zálig! Tot ik zwanger werd van Samuel. Ik vond positiekleding shoppen echt no fun en dus bleef ik ver van de winkels. Ik bestelde wat dingen online en daar bleef het bij. Na mijn bevalling viel ik behoorlijk snel af en moest ik veel kleren nieuw kopen. Met de wagen door smalle winkelpaadjes, nét een jankend kind op het moment dat ik wilde passen. Ik vond er geen bal aan.

Maar het zou beter worden. Want Samuel ging naar de crèche. Toen werd ik opnieuw zwanger, en was er weer geen bal aan. Dus was het wachten op het moment dat Christophe naar de opvang zou gaan. Inmiddels zit ik in een iets rustiger vaarwater en zijn mijn kids groot genoeg om een paar uur alleen te chillen zonder dat ik me schuldig voel of zorgen maak. En ze zijn ook groot genoeg om mee te nemen naar de stad. Een paar uurtjes…

Maar nee, dat is geen optie want ik heb 2 jongens die shoppen HA-TEN. Maar echt. Ik kom een winkel binnen en Christophe gaat piepen “uit mama, uit”. Nee joh lieverd blijf even zitten, hier een koekje. Zweet op mijn rug, krijsend kind bij de kassa. Ik doe het niet meer. En dus spaar ik mijn shop-momenten tot mijn werkdagen waarbij de kids op de opvang zitten en ik soms een paar uur vrij neem zodat ik alleen de winkels af kan gaan. Maar ook dit is geen succes. Ik kan het namelijk niet meer! Maar echt, ik word gek. Nu ga ik al ’s ochtends om 10 uur zodra de winkels open zijn (ja, ik ben zo’n halve zool die al voor de deur staat te wachten). Maar dan nog weet ik gewoon niet meer hoe het moet. Ik ren een soort van door de winkels, omdat ik voor mijn gevoel snel klaar moet zijn voor de ‘drukte’ begint. Ik weet niet waar ik moet kijken, heb geen geduld om van alles te passen en dus neem ik zes items mee naar huis om vervolgens te concluderen dat het waardeloos zit. Dan kan ik weer op mijn werkdag naar de winkel om in de rij te gaan staan met de artikelen die ik terug wil brengen. Vreselijk, ik haat dat. En als ik een moment wel echt zen ben, dan lukt het me ook niet. Al die mensen om me heen, ik trek het niet. De enige keren dat ik het wél echt leuk vind is als ik samen ga shoppen met mijn vriend. Dan hebben we een dagje quality time samen en dan shoppen we heel vroeg 2 uurtjes om vervolgens lekker luxe in de stad te lunchen met champagne en sushi. Dan vind ik het dus wel leuk, haha. Maar gewoon een dagje winkelen, ik ben het verleerd. Herkenbaar?

Nu is het uiteraard niet zo dat ik er dus maar bij loop uit outfits van 7 jaar geleden. Nee, ik shop nog steeds, maar dan online. Walhalla! Ik bestel van alles en als de kids op bed liggen, pas ik rustig alles door. Wat ik mooi vind, houd ik, wat ik niet mooi vind stuur ik terug. En daar word ik dus wel heel erg blij van! Laatst kreeg ik (ja, ik heb ze gekregen!) deze fantastische lakleren boots van Manfield thuisbezorgd, als een kind zo blij. Uiteraard gelijk aan online passende outfits bij besteld. Dus ik heb nog wel écht de lol in mezelf leuk aankleden en verzorgen, maar een dagje winkelen, dat is voor mij verleden tijd. Wellicht komt het weer als de kids nóg groter zijn? Jullie hebben wellicht de ervaring. Maar voor nu houd ik het gewoon bij een keer in de zoveel tijd het web afstruinen naar leuke outfits!

Liefs, Elise

6 reacties

Nynke -

Zooooo herkenbaar!! Ook mijn 2 boeven vinden winkelen vreselijk. I love online shopping sindsdien. Wat een uitkomst! Of idd een dagje quality time met vriendlief. Dan lukt het wel op de één of andere manier. Helaas zijn die dagen nogal schaars…

Liz -

Heeeeel herkenbaar! Al zijn mijn kinderen ouderen. Voor mezelf vind ik het zo enorm lastig! Ik ben tegenwoordig een hele grote fan van wehkamp. Ze hebben er gewoon alles van schoenen tot lingerie en alles er tussen in. Voor mezelf dan! Ik heb 2 dochters van 5 en 7 en die willen tegenwoordig ook wat in brengen.. Qua mening dan.. Dus dat is 2 winkels met een gericht lijstje en de rest shop ik online. Staat ’t zweet tenminste niet in m’n naad in een pashokje met een 5 jarige die niet meer wil passen. Thuis maken we er een heel feestje van met modeshow lopen haha!

Cindy -

Zo herkenbaar. Als ik ook maar iets te dicht bij een schap sta, dan heeft mijn zoon van 1,5 al een kledingstuk of wat dan ook te pakken. En boos als ik het af wil pakken. Maar online shoppen vind ik ook niet alles, ga vaak de mist in en dan weer retourneren.. Dus ga ik gewoon in het weekend als mijn man met onze zoon weg is.

Maris -

Herkenbaar! Alleen ben ik geen moeder…ik vind het tegenwoordig al snel te druk, muziek in de winkels staat te hard, geen geduld meer om te passen. Leve online shoppen…

Merel -

ZO herkenbaar! Ik kon ook uren door de stad struinen maar sinds mijn zoontje is geboren doe ik alles online. Als blogger krijg je al zoveel pakketjes binnen, dat mijn buren nu al helemaal gek van mij worden ;-). Maar het is heerlijk en inmiddels weet ik precies van welk merk ik welke maat heb. Handig hoor!

Curly Creative -

Alhoewel onze dochter nu pas 5 weekjes is herken ik dat gehaast heel goed..

Gisteren kon ik een avondje rustig de stad in want manlief was thuis. Maar kwam ik alleen met een rok thuis. Kon t niet zo vinden. Conclusie? Online shoppen dan maar!

X

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube