Het verhaal achter mijn tatoeage

Já, ik heb een tatoeage en néé ik ben geen fan van de band Iron Maiden (wel van Metallica en Guns ’n Roses trouwens). Maar ik heb wél Iron Maiden op mijn voet getatoeëerd staan (gezet door meneer Henk Schiffmacher himself!). Hoezo? Nou dan komt me er toch een verhaal jongens… Nee hoor, ik doe vandaag niet het hele verhaal uit de doeken met alle details over een baarmoederhals-uitstrijkje die niet oké was en een operatie die me bijna fataal werd in Frankrijk. Vandaag vertel ik waarom ik deze tatoeage heb genomen…

Want ja, het heeft dus wel te maken met het feit dat ik toen ik 25 jaar was bij toeval bij de gynaecoloog een uitstrijkje liet maken. Ik stond op het punt om naar Engeland te verhuizen voor een exchange programma, toen ik voor cyclus-problemen op de valreep nog even langs de gynaecoloog moest. Uit protocol nam zij een uitstrijkje af… 

Inmiddels was ik al lang en breed weken aan het feesten met mijn Internationale studievrienden in het prachtige Colchester, toen ik een telefoontje kreeg van het ziekenhuis. Een best wel oversturige dokter sprak me toe. Ze had me namelijk al een tijd lang proberen te bereiken (uhm, ik stond in de discotheek mevrouw), want ze had slecht nieuws. Uit het uitstrijkje wat was gemaakt waarbij ze cellen onderzoeken die duiden op baarmoederhalskanker, was gebleken dat het bij mij niet goed zat. “U moet terug komen mevrouw”. Gespreksvaardigheden waren zeg maar niet echt haar ding, het had subtieler gekund. Maar goed. Je begrijpt, dit telefoongesprek zal me forever bijblijven. Want in feite hoor je alleen: we hebben een kankertest gedaan en die is niet goed. De aarde onder me verdween. Ik zat in een van mijn gelukkigste periode van mijn leven en van de een op andere minuut hing er een hele grote donkere wolk boven mijn hoofd. Gelukkig zou het gaan om een voorstadium van kanker en heb je eigenlijk alleen maar geluk dat ze zo snel zoiets vinden. Er moest wel nader onderzoek gedaan worden om te kijken in hoeverre de cellen ontwikkeld waren of niet.

Ik had beloofd om niet te veel in detail te treden, dus dat ga ik ook niet doen. Uiteindelijk bleken de cellen niet goed, ben ik eraan geopereerd, is alles goed gekomen en behoor ik inmiddels nu na 7 jaar officieel tot het normale bevolkingsonderzoek, hoera!

Maar een paar dagen na dat telefoontje van de arts, kreeg ik een mail van mijn vader. (Ik had uiteraard mijn moeder dagelijks aan de lijn, met mijn vader op de achtergrond). Hij vertelde me dat hij een van zijn drie vrouwen nooit iets zou laten overkomen en hij wilde dat ik als ik echt niet terug wilde komen, daar opnieuw naar een ziekenhuis zou gaan. Het was een hele emotionele mail. En het is zeg maar een dingetje van mijn vader om als er iets is wat goed is gegaan te zeggen “Iron maiden”. Officieel vertaald ijzeren maagd, maar voor mijn vader, en voor mij, m’n moeder en mijn zus betekent het iets als “niemand kan je kapot maken”.  Hij sloot zijn mail af met deze woorden “Iron Maiden”. Geen doei, geen love you, geen liefs papa. Maar Iron Maiden. Punt. En op dat moment wist ik: dit wil ik vereeuwigen. Het staat symbool voor de liefde en bezorgdheid van mijn ouders, in het speciaal de liefde van én voor mijn vader en voor het feit dat je moet genieten van het leven, want je kan zomaar een naar telefoontje krijgen…

Liefs Elise

(Openingsfoto: Mariët Mons)

4 reacties

Kady -

WoW, jouw verhaal bracht me terug naar december 4 jaar geleden. Behalve dat ik niet in Engeland was zijn onze verhalen tot nu toe identiek… krijg er kippenvel van.

Geria -

Wat een mooi en persoonlijk verhaal. Intens om meegemaakt te hebben maar hoe mooi tegelijkertijd om zoveel liefde te voelen. En wat geweldig dat je vader zo in zijn gevoel is gegaan…om altijd te koesteren. Liefs x

Marja -

Wat heftig en mooi tegelijk. Ik snap heel goed dat je dat wilt laten vereeuwigen!

Lysanne -

Prachtige betekenis! Ik hou ervan als een tattoo zo’n mooie krachtige betekenis heeft.

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube