Hoe beviel mijn tweede kraamperiode?

Een tweede kindje is een tweede keer die magische fase na een bevalling. Dat er gewoon een totaal nieuw mensje bij is, die zo vertrouwd voelt en ondertussen zo nieuw en onbekend is. Maar wél 100% afhankelijk van je is. Ik vind een kraamperiode zo bijzonder. Geen enkele fase in het leven is daarmee te vergelijken denk ik. Het is echt een bubbel. En niet altijd en voor iedereen een fijne bubbel, dat realiseer ik, maar hoe dan ook; een bizarre en (in mijn geval) ongelooflijk mooie fase die voorbij vliegt.

De kraamperiode is voor mij twee keer een periode geweest dat ik met mijn gezin echt op een andere planeet zat. Alles draaide om de drie (de eerste keer) en vervolgens vier personen in mijn gezin. Prachtig.

Kraamperiode 1
Nu moet ik zeggen dat ik in de pak ‘m beet 3 weken na Mathis’ geboorte happy heb gevoeld, maar ook best wel wat onzekerheden en troubles heb ervaren. Mathis was best wel klein, mager, huilerig en al snel ziek. Hij dronk niet goed, moest meteen bijgevoed. Daarnaast ben je bij een eerste kindje is mijn ervaring toch wat onzekerder dan bij kiddo 2. Eindeloze huilbuien maakten me vreselijk onzeker en gefrustreerd, ik vond het allemaal best eng en spannend, zo’n kleintje dat zo afhankelijk van je is. Ikzelf kwam daarnaast met best wel wat kleerscheuren uit de bevalling en belandde een paar dagen na de geboorte weer terug in het ziekenhuis met een borstontsteking, vervolgens was ik alleen maar aan het kolven en geobsedeerd door het voeden, het móest goed gaan. Kortom, ik vond het leven met baby 1 dan ook echt vanaf minuut 1 pittig.

Kraamperiode 2
En toen kwam baby 2. Jongens, wát een verschil. Ik kwam sowieso al veel fitter uit de bevalling en ging daardoor ook fijner mijn kraamperiode in. De eerste week hadden we hulp van topper Erica en ging Bart nog wel wat werken, toen de kraamhulp weg was nam hij twee weken vrij. Cédric deed het meteen super, wat een binkie. Lekker wat vet op de botten en hij dronk meteen goed. Toen -en nog steeds- gaat de borstvoeding van een leien dakje. De eerste drie weken huilde Cédric echt minder dan Mathis (nu is hij nog steeds rustiger trouwens), hij bleek een tevreden mannetje. En ook hij had en heeft heus alsnog de nodige huiluurtjes, maar nu gingen Bart en ik daar zoveel relaxter mee om, je weet immers dat het ook wel weer ophoudt. In plaatst van stress tot in het holst van de nacht maakten we er nu maar grapjes over. En juist daardoor (dat je weet dat alles wel goed komt, niet iedere huilbui een baby in levensgevaar betekent) heb ik écht meer genoten. En Bart ook. Die twee weken dat hij vrij was waren echt twee van de mooiste uit ons leven, haha. Zó happy. Dat hebben we vaak gezegd. Op planeet gezin was het zalig. We leefden als de familie Flodder, zagen er niet uit, maar waren op ons gelukkigst, haha. Zoveel in bed gelegen, alleen maar wat netflixen, maar ook veel erop uit. Cédric was in zijn eerste drie weken al twee keer in Artis geweest, in Candy Castle (indoor speelparadijs), uit eten bij de Italiaan, legio tripjes naar de Appie… Als je al een peuter hebt moet je nou eenmaal de deur uit, die oudste moet zijn energie kwijt! En natuurlijk kon Bart dan alleen gaan met Mathis, maar ik vond het veel te leuk om mee te gaan en was toch nog hyper door de adrenaline van alles, dus ik kon het prima aan. Echt zalig. Het voelde als een lange vakantie met z’n viertjes.

Ik gun echt iedereen zo’n zalige kraamperiode. Na die eerste kraamweek en vervolgens twee vrije weken met z’n vieren ging Bart weer aan het werk en zat ik vaak alleen met twee mini’s. Dat was wél even pittig, haha! Maar daar schrijf ik binnenkort nog wel eens over.

Hoe ging jouw kraamperiode?

2 reacties

Gelukjes van Maris -

Helaas ging het hier om een minder fijne bubbel. Na ruim 10 dagen boven te hebben geleefd kon ik eindelijk naar beneden. Manlief heeft dus alle eerste keren gedaan en voor mij kwamen die wat later..

Patricia -

Mooi omschreven! En Wat fijn dat je weer zo’n mooie kraamperiode hebt gehad.

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube