Mijn emmer loopt over, en nu?

Vorige week schreef ik een artikel over hoe ik ben begonnen met aandacht en tijd aan mezelf te besteden. Hier kun je mijn tips teruglezen. Zo’n kleine maand geleden heb ik namelijk pas op de plaats gemaakt. Ik maak al te lang niet iets van tijd vrij om mezelf te verzorgen of om met vriendinnen iets leuks te doen. En als ik eerlijk ben, gaat het iets verder dan dat. Want al een tijdje loop ik rond met een beetje onverklaarbaar gevoel. En toen ik vorige week opeens ‘s nachts wakker werd met een paniekaanval, werd ik wakker geschud. Hier moet ik iets mee!

De dag erna heeft mijn vriend me gelijk meegenomen ‘s avonds, om eens goed te praten. Vreselijk vond ik het. Want waarom zit ik te janken terwijl alles goed gaat? Zo’n beetje alles in mijn leven loopt op rolletjes en ik voel op geen enkel gebied stress. “Schat, ik denk dat je emmer volzit” zei hij. En dat was exact mijn gevoel. Ik heb niet het gevoel dat ik compleet eraf lig of niet meer kan functioneren. Maar alles is me snel te veel. Uiteraard luchtte ik ook mijn hart bij Nina. En zij zei heel mooi: “je boog is te lang gespannen. Hij moet nu echt even goed ontspannen”. Na weken met een onverklaarbaar gevoel te hebben rondgelopen, had ik nadat ik het durfde uit te spreken, gelijk 2 mensen die dichtbij me staan die direct de vinger op de pijnlijke plek legden. Ik had in februari na een drukke decembermaand en het verlof van Nina een heerlijke vakantie gepland staan. Maar in plaats van dat ik met mijn gezin in het zwembad van een luxe chateau lag, lag ik een week met koorts en keelontsteking in mijn bed. En daarna ging ik gelijk weer door met werken. Doei vakantie, doei ontspanning. Het zit niet in mijn aard om dan alsnog een week vrij te nemen van werk. Als zelfstandig ondernemer voel ik me verantwoordelijk om te werken en vind ik mijn werk ook zalig. Maar mijn boog bleef gespannen.

En dus zei Nina dat ik maar eens een weekje thuis moest blijven. Juist nu de kinderen gewoon naar school gaan. Want normaal neem ik vakantie als de kids vrij zijn. Nu kon ik eens een paar dagen gewoon wat dingen voor mezelf doen. En dat deed ik! Het is iemand van buitenaf die mij dat moet vertellen, want zelf kan ik zo’n beslissing niet nemen. Dat zal dan ook de reden zijn dat mijn lichaam met allerlei virussen en paniek moest aangeven: ga om de rem. Wat ik dus lastig vind, want voor mijn gevoel ben ik niet overhaast bezig en heb ik geen stress. Maar de afgelopen week had ik eens goed de tijd om na te denken over hoe ik rem. Hoe ontspan ik? Het blijft een rode draad in mijn leven, haha. Ik ben er gewoon niet goed in. Ik hou van werken, knallen, de drukte van mijn gezin, de afhankelijkheid van mijn kinderen, het verzorgen van iedereen. I love it. Maar nu is het tijd dat ik even mezelf wat meer aandacht geef.

De afgelopen week heb ik behoorlijk wat uren in de kappersstoel doorgebracht, heb ik 3x bij SOAP gezeten en heb ik allerlei huishoudelijke klusjes gedaan. Niet echt met mijn billen op de bank gezeten, maar dat is oké. Ik heb namelijk ook veel tijd gehad om stil te staan bij wat ik kan doen om de signalen van mijn lichaam serieus te nemen. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik vanaf 21.30 geen Netflix meer kijk, maar in bed ga lezen. En dus ook wat vroeger ga slapen. Daarnaast ben ik 2x per week aan het sporten met een personal trainer wat ik ontzettend ontspannend vind (wie had dat gedacht na 5 jaar sport-loos!). Ik houd een boekje bij met al mijn gedachten. Dingen die ik moet doen, die ik graag doe en wat dingen zijn waarbij ik écht ontspan. Ik werk keurig mijn me time-planning af (die ik dus vorige week gedeeld heb) en ik probeer vooral wat meer mindful te zijn en wat meer in contact te zijn met mijn lichaam. Klinkt zweef, maar dat is het niet vind ik. Ik weet namelijk eigenlijk heel goed hoe het moet, ik ben het alleen even vergeten te doen.

Tot slot wil ik graag nog kwijt dat ik het best lastig vind om dit te delen. Mijn zwaktes houd ik liever voor mezelf, ik heb immers geen reden om te klagen. Toch wil ik het graag delen, omdat ik vind dat wij op Dechicks.com onze persoonlijke verhalen delen en die zijn nu eenmaal niet áltijd fabulous, krachtig, sterk en powerwoman-achtig. De realiteit is dat mijn emmer ook weleens overloopt 🙂

Liefs, Elise

7 reacties

Me -

Wauw! Ik ben heel blij dat je dit hebt geschreven. Ik herken wat punten als zzp’er en moeder en zie dat het dus erg belangrijk is tijd voor mezelf in te plannen. Zit niet in mijn aard terwijl mijn vriend altijd alles thuis regelt als ik eens weg wil gaan. Toch blijf ik het lastig vinden.
Dus ik vind het fijn zoiets te lezen!!! Heel knap dat je dit hebt gedaan. Mijn ogen zijn wat geopend. Thanks!

Nelleke -

Heel veel respect voor je dat je dit persoonlijke verhaal deelt!
Inspirerend hoe je er mee om gaat 😘

Danielle -

Hoort bij het leven! Goed dat je het deelt 👍😊

Lieke -

Juist omdat je dit deelt ben je een power woman😍

Nine -

Dank je voor het delen. Ik herken elk woord van wat je schrijft!

linda -

Dapper dat je dit deelt! Fijn dat je tot dit inzicht bent gekomen, ga zo door <3

Afke -

Super dat je dit deelt!

Als ik jullie blogs bekijk dan zie ik altijd een prachtig plaatje (en daar is natuurlijk niets mis mee!), maar het kan soms het gevoel geven dat iedereen behalve ik het er allemaal moeiteloos vanaf brengt! Daarom is het ook best fijn om te horen dat iemand die het zo mooi voor elkaar heeft ook wel eens moeite heeft om alles te doen en daarbij ook jezelf in het oog houden 🙂
Ik snap dat het lastig is om te delen, graag wil je de mooie dingen van het leven laten zien, maar ik ben blij dat je dit deelt! Veel liefs <3

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube