Waar halen oma’s (en opa’s) hun geduld vandaan?

Als je net als ik het geluk hebt dat je moeder en vader oppassen op je kinderen, dan zul je het artikel van vandaag vast herkennen. Weet ik zeker! Ik reed vanmorgen van school naar huis en ik zag een oma met een klein kindje staan. Op straat. Ze keken naar het langskomen van de tram. Heb jij weleens gewoon stil gestaan met je kind om naar een langskomende tram te kijken? Nou ja, misschien wel. Ooit. Maar ik vond het zo’n treffend plaatje. Opa’s en oma’s hebben het geduld om naar een voorbijkomende tram te staren. En die kleine hummel stond er überzen naast. Wow.

Mijn ouders passen twee middagen in de week op mijn zoontjes. En als ik ze dan kom halen, dan voel ik me soms zó schuldig! Er is een compleet winkeltje gebouwd met tafeltje, kassa en allerlei conserven die je kunt kopen. Mijn moeder speelt vervolgens uren achter elkaar een langskomende vrouw die boodschapjes komt kopen. Hoe dan? Twee keer vind ik leuk, bij de derde keer zeg ik “oké,

Meer lezen

Van één naar twee kids, hoe vind ik dat?

Nu, na 4 maanden, heb ik m’n draai wel gevonden als mama in een gezin van vier personen, met dus twee kinderen. Ik las en hoorde wel eens van tevoren: ‘één is geen’ en ‘met twee kinderen ben je pas echt een gezin’. Veel vrouwen ervaren die overgang van één naar twee kids ingrijpender en zwaarder als van geen naar één kindje. Heb ik dat ook zo ervaren?

Niet echt. Ik vond en vind persoonlijk de overgang van nul naar één kind groter. Van een stel, ben je ineens een gezin (hoezo ben je geen gezin met één kind trouwens?!). Plots heb je de zorg over dat ieniemini wezentje, heb je geen idee hoe dat allemaal moet en staat écht je leven even op z’n kop. Vond ik. En nu met een tweede is het soms pittig ja, maar ik ben niet meer zo overdonderd, overwhelmed als ik was bij de eerste.

Meer lezen

De week van… Elise

Afgelopen vrijdag kon je hier op Dechicks.com al lezen over dat mijn emmer wat te vol zit en dus had ik afgelopen week een weekje vrij. Voor wat me time. En dat is aardig gelukt, al zeg ik het zelf 🙂 See it for yourself!

Zaterdag – Weekend
Ik begin mijn week gelijk goed met een hele dag me time. In de ochtend wordt ik verrast door mijn zus met een pedicure bij SOAP in Den Haag. Ze woont in Frankrijk, dus zo’n ochtendje quality time is zalig! Daarna vliegt mijn zus naar huis en ik kleed me om voor een uurtje personal training. Na mijn sportuur kleed ik me om, want ik heb een Soap afspraak (ja, heel toevallig haha) staan met mijn vriendinnetje Wendy. We krijgen tijdens de manicure een wijntje ingeschonken. Hoe chill wil je het hebben? Daarna drinken we wijntjes en eten we wat Italiaanse tapas bij Grapes & Olives, een van mijn favo tentjes op dit moment. Een zalig dagje!

Meer lezen

Mijn emmer loopt over, en nu?

Vorige week schreef ik een artikel over hoe ik ben begonnen met aandacht en tijd aan mezelf te besteden. Hier kun je mijn tips teruglezen. Zo’n kleine maand geleden heb ik namelijk pas op de plaats gemaakt. Ik maak al te lang niet iets van tijd vrij om mezelf te verzorgen of om met vriendinnen iets leuks te doen. En als ik eerlijk ben, gaat het iets verder dan dat. Want al een tijdje loop ik rond met een beetje onverklaarbaar gevoel. En toen ik vorige week opeens ‘s nachts wakker werd met een paniekaanval, werd ik wakker geschud. Hier moet ik iets mee!

De dag erna heeft mijn vriend me gelijk meegenomen ‘s avonds, om eens goed te praten. Vreselijk vond ik het. Want waarom zit ik te janken terwijl alles goed gaat? Zo’n beetje alles in mijn leven loopt op rolletjes en ik voel op geen enkel gebied stress. “Schat, ik denk dat je emmer volzit” zei hij. En dat was exact mijn gevoel. Ik heb niet het gevoel dat ik compleet eraf lig of niet meer kan functioneren. Maar alles is me snel te veel. Uiteraard luchtte ik ook mijn hart bij Nina. En zij zei heel mooi: “je boog is te lang gespannen. Hij moet nu echt even goed ontspannen”. Na weken met een onverklaarbaar gevoel te hebben rondgelopen, had ik nadat ik het durfde uit te spreken, gelijk 2 mensen die dichtbij me staan die direct de vinger op de pijnlijke plek legden. Ik had in februari na een drukke decembermaand en het verlof van Nina een heerlijke vakantie gepland staan. Maar in plaats van dat ik met mijn gezin in het zwembad van een luxe chateau lag, lag ik een week met koorts en keelontsteking in mijn bed. En daarna ging ik gelijk weer door met werken. Doei vakantie, doei ontspanning. Het zit niet in mijn aard om dan alsnog een week vrij te nemen van werk. Als zelfstandig ondernemer voel ik me verantwoordelijk om te werken en vind ik mijn werk ook zalig. Maar mijn boog bleef gespannen.

En dus zei Nina dat ik maar eens een weekje thuis moest blijven. Juist nu de kinderen gewoon naar school gaan. Want normaal neem ik vakantie als de kids vrij zijn. Nu kon ik eens een paar dagen gewoon wat dingen voor mezelf doen. En dat deed ik! Het is iemand van buitenaf die mij dat moet vertellen, want zelf kan ik zo’n beslissing niet nemen. Dat zal dan ook de reden zijn dat mijn lichaam met allerlei virussen en paniek moest aangeven: ga om de rem. Wat ik dus lastig vind, want voor mijn gevoel ben ik niet overhaast bezig en heb ik geen stress. Maar de afgelopen week had ik eens goed de tijd om na te denken over hoe ik rem. Hoe ontspan ik? Het blijft een rode draad in mijn leven, haha. Ik ben er gewoon niet goed in. Ik hou van werken, knallen, de drukte van mijn gezin, de afhankelijkheid van mijn kinderen, het verzorgen van iedereen. I love it. Maar nu is het tijd dat ik even mezelf wat meer aandacht geef.

Meer lezen

Dingen waar ik blij van word, stel ik niet langer uit

Toen Elise vorige week dit artikel schreef over leuke dingen voor jezelf doen, herkende ik me daar wel in. Het is niet zozeer dat ik de tijd er niet voor wil nemen, het is meer dat ik het uitstel omdat ik vaak denk dat het perfecte moment er nog niet is.

Als ik die laatste 3 a 4 zwangerschapskilo’s kwijt ben, koop ik nieuwe kleren. Anders is het zo zonde als ze wat te ruim zijn als ik mijn streefgewicht heb bereikt.

Meer lezen

De week van… Nina

De week voor Pasen was voor mij echt een leuke, ik had veel gezellige sociale dingen op het programma staan en m’n werk liep ook lekker, lees maar mee!

Meer lezen

Zo besteed je aandacht en tijd aan jezelf (+ stappenplan!)

Sinds ik een relatie heb net Marcel, is een zeer regelmatig terugkerend vraagstuk in mijn leven: waarom lukt het hem wel om zijn eigen dingen te doen en mij niet? In mijn optiek zijn mannen zó goed in het regelen van hun eigen dingen. Terwijl ik in het weekend álles block om met mijn gezin te kunnen zijn, heeft mijn vriend altijd ook wel even zijn eigen ding. Naar de sportschool, naar een wedstrijd van Ajax, een drankje drinken met vrienden, een hardloopwedstrijdje enzovoort. En wat doe ik voor mezelf? Bijna niks.

Maar echt. Ik spreek bijna nooit met vriendinnen af om even een hapje te eten, ik ben al in geen 4 maanden naar de kapper geweest om nog maar niet te beginnen over een schoonheidsspecialiste en sporten doe ik al helemaal niet. Ik haat mijn vriend dat hij het allemaal wel doet. Ik haat mezelf nog meer dat het er bij mij gewoon niet in komt. Ik neem het me steeds voor, maar het komt er niet van. Nou ja, het kwam er niet van. Want 2 weken geleden heb ik drastisch het roer om gegooid.

Meer lezen

Zullen we stoppen met elkaar bang maken over het moederschap?

Een hele tijd geleden stond er een artikel in LINDA. van een ex-studiegenoot van mij, Fleur. Ze is ergens half dertig, heeft wel een kinderwens denkt ze, maar wordt bang van alle sites en berichten die haar doen geloven dat het moederschap eigenlijk gewoon niet te doen is, sowieso de pak ‘m beet eerste vijf jaar de hel op aarde. Een inktzwarte periode.

Ze heeft ‘voortplantingsangst’. En ik begrijp wel een beetje wat ze bedoelt. Ik word best moe van de nogal wat mamasites (niet per se blogs, vaak sites), die artikelen plaatsen alsof het moederschap een grote donderwolk is. Kijk maar naar artikelen als ’20 manieren om de babytijd door te komen’, enzo. En ik las afgelopen week op de site van KeK mama: ‘Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime banen’. Daarbij: je slaapt niet, je verliest jezelf, je moet je constant wapenen tegen borstvoedingsmaffia, draagzakmaffia, moeders die simpelweg vinden dat je het niet goed aanpakt… “Nog even dan begint de school, dan krijgen we ons leven wel terug misschien.” Dat soort uitspraken. Kortom, de eerste levensjaren staan volgens een aantal ‘eerlijke’ sites geheel in het teken van overleven, het ouderschap lijkt soms ondraaglijk.

Meer lezen

De week van… Elise

Vandaag weer een kijkje in mijn afgelopen week. Van het weekend tot aan de werkweek, we vinden het leuk om jullie met wat foto’s te laten zien wat ons bezighoudt. En dus hierbij!

Zaterdag en Zondag – Weekend
Zaterdag sta ik op met buikpijn. Ik ben heel veel ziek geweest de afgelopen weken, dus ik ben behoorlijk geïrriteerd dat ik weer niet fit ben. Ik doe de hele dag rustig aan thuis met mijn kinderen. Zondag voel ik me gelukkig alweer een stuk fitter. Ik doe huishoudelijke taken, we kijken sport en Samuel krijgt een vriendinnetje te spelen. ‘s Avonds sluiten we het weekend af met patatjes!

Meer lezen

Tips voor het zelfstandig laten aankleden van je kinderen

Inmiddels ben ik sinds een paar maanden moeder van een schoolgaand kind. Een hele stap vond ik zelf (dat lees je hier). Vooral in de ochtenden dacht ik echt: hoe dan? Van zeer relaxte ochtenden met Zappelin en koffietjes in bed, naar een radrace waarin ik mezelf en 2 kinderen voor 8.10 fris, fruitig inclusief ontbijt ready moest hebben. Inmiddels gaat het echt gesmeerd (lees meer hier) en heb ik een aardige routine, waarbij ik inmiddels weer gewoon om 7u mijn cappuccino in bed drink met mijn kinderen. En daarna gaan zij ontbijten en maak ik mezelf klaar. Mijn vriend maakt voordat –ie naar z’n werk gaat ’s ochtends vroeg de broodtrommels. Al ontbijtend kleed ik vervolgens de kids aan en zijn we ready to go.

De ene keer gaat dit heel smooth, de andere keer is dit de kritieke fase waarin ik gas moet geven en de kids eigenlijk geen zin in gas hebben. Het scheelt hierin een stuk als Samuel zichzelf aankleedt, terwijl ik Christophe doe. Hij kan dat inmiddels prima, alleen in de praktijk blijkt dat mijn oudste zoon het veel lekkerder vindt om al Shaun het Schaap kijkend zich te laten aankleden door moeders. Heel bijzonder, want als papa op woensdag de kids naar school brengt, doet meneertje het wel zelf. Hoe dan? Gelukkig was vriendlief bereid om me te voorzien van wat advies, haha.

Meer lezen
Vorige 1 2 3 4 ... 61 Volgende
pinterest instagram heart twitter facebook youtube