Is het een voordeel dat ik al ooit bevallen ben?

Het is de planning dat ik zo rond Kerst een klein lief mannetje op de wereld ga zetten. Nu heb ik dat zo net voor Kerst in 2015 ook al eens gedaan. De hamvraag is: is dat iets positiefs of iets negatiefs? Nou, dat ik ooit bevallen ben an sich vind ik zéér positief te noemen, er kwam namelijk het leukste jongetje everrr uit voort, maar ik bedoel meer of de ervaring van een bevalling handig is bij een volgende bevalling. Ik ben er nog niet over uit.

En ik ben zéér nieuwsgierig naar jouw mening en ervaring hierover!

Meer lezen

Kamperen met kleine kinderen, zo deden wij het!

Nina en ik werken bijna fulltime met elkaar. Dan denk je misschien: in de vakantie is het even genoeg. Maar nee hoor, wij gaan óók nog met elkaar en onze gezinnen op vakantie. We just can’t get enough! Zo zijn we vers terug uit Argelès-sur-mer, een kustplaatje in Frankrijk tegen de grens van Spanje aan. En wat doe je als je kleine kinderen hebt? Juist, dan ga je kamperen!

Oké, eerlijk is eerlijk: we gingen niet all the way in tenten hoor. Zo ‘kampeerden’ we in twee prachtige mobile homes van Vacansoleil. Wat was het een topweek en wat hebben de kids genoten. Echt, ik heb mijn jongste kind nog nooit zó happy gezien!

Meer lezen

Hoe dik is jouw huid?

Ik zie mezelf nog zitten, drie jaar geleden op een terras in Valencia met een lieve vriendin. Een beetje stilletjes tegenover elkaar. “Gaat het?” En hoppa, daar begon ik (weer!), tranen met tuiten boven mijn tapas. Het was vlak voor het verschijnen van ons allereerste kookboek, het 5 or less-boek. Mijn hemel, wat vond ik het spannend.

“Wat is je angst?” Vroeg mijn vriendin. “Dat niemand ons boek leuk vihihihindt”, huilde ik, “Dat er alleen maar stomme recensies komen.” Wat was ik bang dat mijn bedrijf, mijn boek en daardoor ik met de grond gelijk zou worden gemaakt. Dat weekend kwam alles eruit, ik denk dat ik drie huilbuien heb gehad in twee dagen (gezellig hè, voor mijn vriendin). Het was een soort faalangst. Ik zat niet lekker in mijn vel, was onzeker over alles, sliep slecht. En de hoofdreden was dat ik me zó verloor in mijn werk dat het me het einde van de wereld leek als dat werk niet zou worden gewaardeerd.

Meer lezen

Nina & Elise: dé ontmoeting

We kunnen de klok erop gelijk zetten, in bijna elk interview dat wij hebben komt de vraag: “hoe kennen jullie elkaar?” voorbij. Snappen we. We zijn namelijk geen zusjes, nichtjes, of liefdespartners. Dus hoe we elkaar dan wel kennen, is dé vraag. Vandaag een throwback naar hoe ik Nina leerde kennen, inmiddels alweer bijna 9 jaar geleden.

Nina had haar journalistieke HBO afgerond en ging in deeltijd nog een journalistieke master doen. Ik werkte inmiddels al als Pedagogiek docente, maar gooide het roer om en besloot een voltijd journalistieke master te doen. We kwamen bij elkaar in de klas. Nina werkte veel toen voor bladen, dus was nooit heel lang op de universiteit. Ik kan me herinneren dat ik haar soms met bril zag zitten en soms niet. Heeft ze nu wel of geen bril, of was dat voor de sier? Ze werkte echt voor top fashionbladen, dus ik zag haar als zo’n über hip glamour meisje.

Meer lezen

Het verschil tussen mijn eerste en tweede zwangerschap

Vandaag ben ik alweer 21 weken zwanger, aaaah, over de helft! Hoe dan? Het gaat zo zo zo snel. Afgelopen week vroeg ik mezelf af: gaat dit voor m’n gevoel nou allemaal sneller dan van toen ik zwanger was van Mathis? Of lijkt het maar zo? Hoe dan ook, er zijn zeker wel wat verschillen van toen ik in verwachting was van mijn eerste boy versus nu *understatement of the year*.

Mentaal
Ja, ik was net zo blij als bij Mathis toen ik ontdekte dat ik zwanger was. Wauw, wauw, wauw, zoooo bijzonder. Mijn lichaam bouwt gewoon opnieuw een kind. Dat ik dit voor een tweede keer mag meemaken, voor de tweede keer een baby mag dragen, daar ben ik zo dankbaar voor. En de eerste weken ben ik daar nog heel bewust mee bezig geweest, met dit wonder der natuur. Oók doordat ik wel wat rare eetgewoontes kreeg, soms misselijk en moe was, haha, dus ik móest er ook wel bij stilstaan dat ik zwanger was.

Meer lezen

Hoe ik mezelf op foto’s zie

Als blogger en vlogger heb je best een narcistisch beroep. Overal moeten selfies van gemaakt worden of wordt even een ‘storietje’ van gedeeld. Ik heb er nooit zo’n moeite mee gehad. Al vanaf kinds af gaan vond ik het geweldig om playback shows te doen en thuis showtjes te geven. In mijn werk vind ik het heel leuk om met mijn beste vriendin kiekjes te delen van wat me mee maken. Voor onze kookboeken hebben we regelmatig lifestyle fotoshoots. Ook dat vind ik geweldig. Opgemaakt worden door de geweldigste visagisten ever, mooie kledingsets uitkiezen en dan een beetje half etend poseren. Leuk toch?

Totdat de resultaten binnen komen. Inmiddels hebben we al een aantal jaren een vaste fotografe (Mariët Mons) die onze foto’s maakt, en weet ze inmiddels als geen ander wat ik van mezelf op foto’s vind. En na de laatste uitgebreide sessie (2 volle dagen lang, 10 verschillende sets) met wederom dezelfde terugkerende mening over mezelf (waar zowel Nina als Mariët het vaak niet mee eens zijn) dacht ik, ik ga dit eens delen. Want we hebben toch allemaal wel eens dat je jezelf op een foto ziet en denkt, oh mijn hemel…

Meer lezen

Sporten tijdens zwangerschap – eerste trimester

Daar stond ik dan met een zwangerschapstest in handen, m’n sportlegging al aan om een uur later naar de sportschool te gaan. En die zwangerschapstest gaf heel duidelijk het woord ‘zwanger’ aan. Dolgraag wilden we het, een tweede kind, zwanger worden van weer zo’n heerlijk, klein hummeltje. Onze eerste reactie op die positieve test was dan ook een vreugdedansje! Mathis wordt grote broer! Wij weer papa en mama! De big smile kon ik niet meer van mijn gezicht krijgen. En toen volgde mijn tweede reactie: maar hoe moet dat dan met sporten?

Ja, echt. A-sportieveling als ik was éindelijk sinds een maand of twee, drie goed op dreef. Twee keer per week trainde ik mét personal trainer Jordi aan een strakker, energieker after-pregnancy-body. Krachttraining dus. Ik begon verschil te merken, had zelfs inmiddels een legging in een maat kleiner aangeschaft. Wat vond ik het leuk! Maar eh, after pregnancy…. ik was ineens weer zo zwanger als wat. Wat nu?

Meer lezen

Hoe het is om tante te worden…

Terwijl ik dit schrijf is mijn zus aan het bevallen. Voor de derde keer. Zo speciaal! De eerste keer dat ze beviel kan ik me nog herinneren als de dag van gister. Het hangt waarschijnlijk af van de band die je met je broer of zus hebt, in mijn geval heb ik een zeer sterke band met mijn zus. Al woont ze inmiddels in Zuid-Frankrijk, ik spreek haar elke dag! Toen ze voor de eerste keer beviel, woonde ze nog in België en kon ik toen ze me belde, gelijk in de auto springen. Het was ’s ochtends en ik was vroeg wakker want Marcel moest werken. Ze belde me op om te vertellen dat ze haar dochter had gekregen: Marie-Louise Eline, afgekort Marilou. Ik was euforisch. Ik rende de straat op naar Marcel, die stond met een half been in zijn auto. 5.30 en ik gilde het uit: ‘Marssssss, ik ben tante!!!’. Ik wist niet waar ik het moest zoeken. De afspraak was dat ik in de middag langs zou wippen, zodat moeder en kind eerst konden rusten. Dus dook ik 5.35 weer in bed. Daar lag ik dan. HOE DAN?! Mijn zus heeft een kind!! En dus zat ik (inclusief ‘I’m a real super aunt‘ t-shirt) alsnog om 5.45 in de auto, opweg naar België.

Aangekomen in het ziekenhuis, sneakte ik haar afdeling op. En zoals zussen kunnen hebben, voelde ze dat ik zou komen. Want zogenaamd lag ze te rusten, madame zat rechtop in haar bed. En toen ik heel zacht haar deur opendeed, zei ze gelijk “ik wist dat jij het zou zijn”. Daar lag haar poppetje. Wát een karakteristiek gezichtje. Ons meisje. Want ja, zo voelde het. She is one of ours. Ze voelde als een deel van mezelf. Zo raar, maar dat is de manier waarop ik het het best kan omschrijven. Voor haar zou ik als leeuwin optreden. Mijn eigen, super kleine nichtje. 

Meer lezen

Beeldschermtijd in ons gezin

Inmiddels heb ik in mijn prille moederschap (dat exclusief zwangerschap nu zo’n 19 maanden duurt) geleerd dat er naast de borstvoedingsmaffia en draagzakpolitie óók een ‘mijn kind mag niet op de iPad tot zijn zesde’-anti-schermpjesbende is. Want oeh la la wat was Elise onverantwoord bezig toen ze in een artikel vertelde dat ze soms een iPad onder de neus van haar kids duwt, aan tafel in restaurants. Vroeger, ja vroeger, zaten de kinderen gewoon stil óf ze gingen een beetje kleuren.

Mensen die meteen een scherpe mening over zulke zaken hebben en (mobiele) beeldschermen absoluut niet nodig vinden, rijden die ook nog met paard en wagen door de straat? En koken ze boven open vuur in de achtertuin?

Meer lezen

Een kindvriendelijke tuin: de make-overs!

Gesponsord – Een tijdje geleden vroegen wij jullie hier om tips voor een kindvriendelijke tuin. Ik ben namelijk dit jaar verhuisd naar een huis met tuin (voor het eerst) en Nina wilde graag haar kleine Amsterdamse tuintje meer kidsproof maken. We kregen heel veel goede tips via social media en het blog. Vervolgens zijn wij samen met Hornbach onze tuinplannen gaan maken. En vandaag de dag dat we de prachtige resultaten mogen delen!

Waar moet je op letten in een tuin met kinderen? Wat is echt te gek voor die kleine boys van ons, en wat kun je beter niet doen? Vandaag laten we je in bovenstaand filmpje zien hoe onze krot-tuinen (ja dat waren het echt) dankzij de tools en producten van Hornbach zijn veranderd in prachtige, kindvriendelijke tuinen. Waar hebben we uiteindelijk voor gekozen en waarom? Houd ons blog in de gaten, want de uiteindelijke tips gaan we allemaal nog op een rijtje delen, maar voor nu kun je hierbij alvast onze keuzes zien. See it for yourself, onze tuin make-overs!

Meer lezen
Vorige 1 2 3 4 5 ... 53 Volgende
pinterest instagram heart twitter facebook youtube