Wat als borstvoeding geven niet lukt?

Onderstaande foto plaatste ik op Instagram, een aantal weken na de geboorte van Mathis.

Wat als borstvoeding geven niet lukt

Dit stond erbij: ‘Borstvoeding. Je denkt misschien dat het vanzelfsprekend is (dat dacht ik in ieder geval!), maar dat is het niet altijd. Gelukkig gaat kolven wel. Dus ben ik een kolfmama. All day every day aan dat apparaat. Met alle liefde <3. Want zo geef ik Mathis tóch borstvoeding. Uit de fles! En that’s fine. Hip hip hurray voor alle borstmama’s, kolfmama’s en kunstvoedingsmama’s! Al die opties zijn súpergoed namelijk, zolang je je kind maar met liefde voedt <3.’

Toen ik hoogzwanger was van Mathis vroeg een onbekende aan me op een feestje: “Ga je borstvoeding geven?” Ik: “Ja, ik denk het wel, als het lukt.” Zij: “Uh nee, dat denk je niet, dat doe je. Dus ja of nee!” Jeetje, zó kort door de bocht weet ik achteraf. Zij geloofde niet in ‘het lukt niet.’ Nou, ik inmiddels wel. Ik ging er inderdaad vanuit dat ik borstvoeding ging geven, ik had wel eens gehoord dat het inderdaad niet lukte bij sommige meiden, maar ach, bij mij zou het vast goed gaan.

De eerste dagen
Binnen een uur na Mathis zijn geboorte werd ik in het ziekenhuis geholpen met hem aanleggen. Ik vond dat heel fijn. Volgens mij is het zelfs verplicht dat de professionals die jou helpen bij je bevalling je kindje binnen één of twee uur aan je borst leggen. Hij hapte meteen, zoog ook wat en ik vond het bizar mooi, raar en bijzonder tegelijk. Ik moest even in het ziekenhuis blijven, maar iedere twee à drie uur kwam er een verpleegkundige naar Mathis kijken en legden we hem samen aan. Ik vond het wel meteen pijn doen moet ik zeggen. Een beetje het gevoel alsof er naalden in je tepel worden gestoken. Soms verdween dat na een minuut, soms niet. De verpleegster vertelde dat het erbij hoorde, dat je een soort eelt op je tepels moet krijgen en dat de pijn vanzelf minder wordt. Die eerste dagen zette ik stug door. Eventjes de tanden op elkaar, aanleggen en daarna redelijk ontspannen. Het ging best goed en ik had weinig last van stuwing. Yes, ik zat in de borstvoedings flow! Ik kon dit!

Hoe het borstvoeden stopte
Maar die pijn, die werd erger. Op een gegeven moment kwam er aan één kant wat bloed met de melk mee. De kraamhulp zei dat dat wel vaker voorkwam. Ik smeerde als een malle met Bépanthen om de kloofjes die waren ontstaan te verminderen. Ik begon echt tegen borstvoeding op te zien, terwijl ik het de eerste dagen zo bijzonder had gevonden. Op een avond werd ik na een uur slaap wakker en was ik van de kaart. Zweten, warrig in mijn hoofd, rillen en wàt een pijn in één borst. Aan de buitenkant zag ik verder niks. Ik nam paracetamol, dutte wat weg en werd een uur later opnieuw wakker, met een soort rode meloen aan mijn lijf. Hello, borstontsteking. Mathis was toen 6 dagen oud denk ik. Mijn koorts steeg en ik ijlde. Mijn kraamhulp kwam in de vroege ochtend en was gelukkig nogal van de actie in de taxi, dus de verloskundige werd gebeld en ik was binnen no time in het ziekenhuis. Na wat testjes en medicijnen tegen de ontsteking werd daar geprobeerd de ontstoken borst te masseren. Nou, bij mijn bevalling ben ik redelijk stil geweest, nu schreeuwde ik alles bij elkaar. Mathis, die bij me was, bleef ik wel voeden met de gezonde borst. Dat ging prima. De ‘zieke’ borst kolfde ik in het ziekenhuis met een Medela Symphony, een elektrische, dubbele borstkolf die ze in ziekenhuizen hebben en die je kunt huren voor thuis. Het deed wel pijn, maar was te doen in vergelijking met een babymondje. Er kwam alleen nauwelijks wat uit, die boob was gewoon verstopt. En na een dag lurken uit maar één borst, begon ook die echt pijn te doen. Ik wilde niet meer dat Mathis direct aan de borst dronk. Nou ja, ik wilde héél graag, maar die pijn kon ik er gewoon niet bijhebben.

Weer thuis
Thuis besloot ik over te gaan op fulltime kolven. Een kolfapparaat, zelfs de allersterkste, heeft minder zuigkracht dan een baby en dat deed daardoor minder pijn. Zelf had ik een Medela Swing, maar die was niet zo sterk en je kan maar één borst tegelijk kolven, dus Bart is de Medela Symphony gaan huren. En zo begon ik. Met een moordend schema met iedere 3 uur een wekker om drie kwartier te kolven, een half uur te voeden om vervolgens na 1,5 uur weer opnieuw te beginnen. In die 1,5 uur sliep ik en deed ik andere dingen. Het ging prima voor even, maar het vrat me wel op. Ik wilde graag terug naar ‘gewoon’ borstvoeding.

Hulp bij borstvoeding geven
De verloskundige kwam meteen nadat ik thuis kwam uit het ziekenhuis waar ik dus was door die borstontsteking. Ze gaf me volop tips (die ik ook in het ziekenhuis kreeg): masseren, warme doeken, direct na het douchen kolven, kijk naar je kindje als je kolft, etc. Dat zou dan de ontsteking sneller verhelpen en het zou weer voor meer melk zorgen. Diezelfde week kwam er ook een lactatiekundige bij me thuis (een borstvoedingsspecialist), een week later kwam ze nog eens. Zij vertelde juist: niet steeds masseren, gewoon laten gaan, focus je op die borst die beter voelt. Eigenlijk kon ik me daar beter in vinden, want die ontstoken borst werd een obsessie. Ik moest en zou van die ontsteking afkomen en wel snel, want dan kon ik weer normaal voeden. Maar waar ik tegenaan liep: iedereen zei andere dingen. De specialisten in het ziekenhuis, de kraamverzorgster, de verloskundige, de lactatiekundige. Tegengestelde adviezen zelfs. Van ieder uur masseren tot volledig van je borst afblijven. Van je borsten helemaal leegkolven, tot dat dat onmogelijk zou zijn, je borsten kunnen niet leegraken. Moeilijk hoor. Ik koos een middenweg. Alleen masseren in de douche en verder de boel de boel laten, of de borst de borst laten dus ;). De lactatiekundige hielp me opnieuw met aanleggen op het moment dat de ontsteking voor de helft minder was. Mijn probleem bleek: Mathis zijn mondje was te klein voor mij, wat zorgde voor kloven. Een mismatch noemde de lactatiemevrouw het. Steeds als het aanleggen redelijk ging, was het na een dag weer echt niet te doen van de pijn. Gadver.

Borstvoeding afbouwen
Ik baalde zo enorm. En dat k*tkolven wilde ik ook niet meer. Steeds als de borst beter voelde probeerde ik Mathis weer aan te leggen. Maar op een gegeven moment bereikte ik een punt dat Mathis het niet meer begreep. Ik kon net zo goed m’n grote teen tegen z’n gezicht slaan, drinken deed -ie niet. En dat vond ik zo shit. Ik hoopte dat als hij zou groeien, z’n mond vanzelf ook groter zou worden en hij beter zou gaan happen. Maar toen kreeg hij er een schimmelinfectie bij in z’n mond (spruw). Kind overstuur en vol onbegrip als ik probeerde aan te leggen, ik overstuur en samen een uur zitten janken. NEE, waar was ik mee bezig?! Ik ging afbouwen. Iets minder kolven, niet meer fulltime. En langzaamaan kunstvoeding introduceren (gadver, wat moest ik over een giga drempel heen). Op een gegeven moment brachten we mijn supersonische huurkolf terug en ging ik over op mijn gewone kleine kolf. Steeds minder kolfde ik, steeds meer gaf ik kunstvoeding. Ik kreeg mijn leven terug. Zo fijn. Na iets meer dan twee maanden was ik uitgekolfd en volledig over op kunstvoeding.

Hoe ik het bij een eventuele tweede zal doen
Nou, ik denk niet meer zoals hierboven. Als ik de foto zie heb ik een beetje mixed feelings. Dat apparaat bepaalde mijn leven. Iemand reageerde op social media: gooi dat apparaat in de kast en besteed die tijd lekker aan je kindje. Nou, dat raakte me. Ik ben achteraf héél blij en ook trots dat ik Mathis toch twee maanden mijn eigen melk heb gegeven, ik zou er veel voor hebben gegeven om dat te hebben kunnen rekken naar 6 maanden of langer en ik vind mama’s die hun baby’s nog langer borstvoeden zo stoer! Maar ik zou er niet meer àlles voor geven. Fulltime kolven is niet leuk, ik ga dat bij een tweede denk ik niet meer doen. Mocht er nog een kindje komen lukt de borstvoeding misschien wel gewoon. Ik hoop het, het blijft zoiets moois. Maar zo niet, dan grijp ik vermoed ik sneller naar de Hipp Bio, onze flesvoeding :). En aan alle mensen zoals die dame op dat feestje, die nog steeds zeggen; ‘Borstvoeding die niet lukt, dat bestaat niet’: F*CK YOU Ik ben het niet met je eens.

VOLG CHICKSLOVELITTLEONES OP INSTAGRAMFACEBOOKYOUTUBE EN PINTEREST!

16 reacties

Suus -

Super herkenbaar. Bij mij lukte de borstvoeding ook niet. Ik moest al na 2 dagen beginnen met bijvoeding en na een week met de fles omdat mijn dochter teveel afviel. Het is me ook 2 maanden gelukt om te kolven en toen was ik er helemaal klaar mee. Ik werd daarna een leukere moeder. Niet meer zo gestrest. Ik ken de dubbele gevoelens. Maar je moet maar denken toch nog 2 maanden en hoe stoer is het dat je het kolven zo lang hebt vol gehouden. Geniet van je kleintje.

Mariska -

Ach, wat naar! Kan me voorstellen dat je je echt machteloos voelt op een gegeven moment… hier ging borstvoeding ook niet van een leien dakje, ons zoontje zijn tongriem is uiteindelijk gekliefd na 6 maanden. En het hielp idd dat hij groter werd… wij hebben in de kraamweek bij moeten voeden omdat productie niet op gang kwam (logisch, want zoontje dronk dus niet effectief). Wel zouu ik dan bij een evt tweede donormelk kiezen denk ik (dat is een optie die door verloskundige en kraamhulp helemaal niet genoemd werd,..).
Maar idd, borstvoeding geven is dan wel heel normaal, het is niet altijd makkelijk of mogelijk.

Eline -

Super goed om te delen en heel herkenbaar! Mijn dochter is nu 9 weken en ik heb ook om een aantal redenen tot vorige week fulltime gekolfd. Nu drinkt ze uiteindelijk goed aan de borst en trek ik het gevoel ook en kolf ik nog 1 – 2 keer per dag. Het is me allemaal wat… Zeker met die tegenstrijdige adviezen, de borstvoedingmaffia en alle meningen die naar je hoofs geslingerd worden. Iedere moeder moet doen wat goed voelt, want aan een verdrietige oververmoeide moeder heeft je kindje ook niks!

renske -

Amen! En zeer herkenbaar. Wat goed dat je hier zo eerlijk over schrijft, het is echt iets dat iedereen moet weten en iets waar je je helemaal niet voor hoeft te schamen oid. Ik moest tijdelijk stoppen met borstvoeding geven ivm medicatie en ik wilde de boel op gang houden om na die medicatieperiode weer borstvoeding te kunnen geven. Wat een gedoe was dat zeg, mijn schema zag er net als dat van jou uit en dat was inderdaad behoorlijk slopend.

Laura -

Wat herkenbaar….. Voel weer de pijn erin schieten als ik je verhaal lees. Bij mijn eerste kindje bijna 4 maanden gekolfd maar moest zolang kolven voor amper een hele fles dat ik abrupt gestopt ben toen mijn zoontje de afgekolfde melk weigerde. Net moeder van een meisje van 6 maanden en daar na twee keer aanleggen de knoop doorgehakt dat kindjes uit de fles ook groot worden. Beste beslissing ooit, wat was ik een relaxte moeder in de eerste maanden ?

Elien -

Bedankt om dit te delen! Ik heb 8 weken bv gegeven, en ik ben nu sinds 3 weken aan het afbouwen. Ik wou eigenlijk 3 maanden exclusief geven, maar helaas… Mijn zoontje heeft verschillende allergieën, waaronder koemelk en soja. Ik begin tekorten te krijgen door mijn strikte dieet, wat ook weer nadelig is voor onze kleine man. Kv is de beste optie, en ja, dat doet pijn. Om de één of andere reden voel je je gefaald als moeder.

Celine -

Ik herken heel veel van wat je hier neerschrijft. Veel vriendinnen van me zijn enorm pro borstvoeding, dat ik me bijna schuldig voelde toen ik wou stoppen of twijfelde om voor borstvoeding te kiezen. Mijn familie was dan weer tegen borstvoeding, waardoor ik me schaamde dat ik die band wel wou met mijn kind.
Ik heb niet zo’n zware ontsteking gehad als jij, maar wel bloed. Toen ons baby’tje van 7 dagen oud bloed braakte, stortte ik bijna in. Ik had geen idee wat er aan de hand was. Ik vond het fijn toen hij bijkwam van mijn borstvoeding, maar het deed ook zoveel pijn iedere keer opnieuw. Ik zag er echt tegenop om hem de borst te geven.
Hij was ook geen rustige drinker dus die borstvoeding bepaalde mijn leven.
Na 4 weken ben ik beginnen afbouwen en na 8 weken volledig gestopt.

KVDW -

Inderdaad heel herkenbaar… Na mijn eerste bevalling vier maand ‘melkkoe’ gespeeld met een kolfapparaat, maar gelukkig werd ik er op den duur zo gedreven in dat ik maar 2x per dag moest afkolven en er telkens 75cl melk aan overhield (u leest het goed…). Ik had gezworen bij een tweede niet meer te kolven, maar ook daar lukte het niet rechtstreeks aan de borst en zat ik weer aan de machine. Ik heb gevloekt en het stomme ding naar de hel verwezen, tot de oudste plots met de waterpokken thuiskwam en mij kleinste spruit dankzij de moedermelk gespaard bleef. Na twee maand heb ik het uiteindelijk ook opgegeven, maar ik ben uiteindelijk toch blij met de keuze die ik gemaakt heb en voor de in totaal zes maand borstvoeding, maar respecteer iedereens keuze.

Marja -

Dank!! Op dit moment bezig met borstvoedingstruggles. Word gek van de tegenstrijdige adviezen. Maar wil het zo graag proberen. Zijn drie weken bezig en sinds afgelopen week pas goed op gang. Eerste weken was haar tongriem te kort. Vind – achteraf – dat kraam dit had moeten zien. Onze meid viel af en huilde veel.
Nu met hulp van lactatiekundige proberen de boel te redden. Ineens, sinds ik bv geef (en hormonen), staat de kunstvoeding mij zo tegen. Bij het idee moet ik al huilen. Terwijl ik weet dat het prima is en kindjes er gewoon groot mee worden.

Anne -

Heel herkenbaar! Ik heb door omstandigheden ook 8 weken fulltime gekolfd en daarna, vooral door het teruglopen van mijn productie, voor de toen erg lastige keus gestaan om over te gaan op kunstvoeding. Wat vond ik dat moeilijk. Ik herken je mixed feelings dus erg goed! Mooi dat je je verhaal hier een podium geeft.

Arita -

R E S P E C T!

Ik heb mijn eerste 2 weken bv gegeven; tenenkrommend en met bloedende tepels en een kind dat aldoor honger had. Bij mijn tweede zat dit nog zo diep dat ik het bv geven gewoon niet kon! Mentaal niet! Bij onze 5 maanden oude derde had ik het gevoel dat ik niets te verliezen had een vol goede moed waagde ik weer een poging. Tot dag 5… de ervaring met onze eerste en mijn kapotte tepels speelde mij wéér parten. Daar kwam de verloskundige aan met tepelhoedjes, finger feeden en de kolf. Ik raakte in paniek! Met behulp van mijn lieve kraamhulp nog 1 nachtje en 1 dagje aangezien om vervolgens met heel veel liefde besluiten de fles te geven.
Nog steeds raakt het mij als er over bv gesproken wordt. Ik krijg al snel het gevoel dat ik niet het beste van het beste aan onze kinderen gegeven heb. Dit gevoel blijft… en toch heb ik gedaan wat ik kon! Iedere mommy doet wat zij kan en dan zijn er ook momenten dat je moet zeggen: tot hier en niet verder! Een blije en gezonde mommy is zoveel waard!

Patricia -

Mooi geschreven. Heel herkenbaar die verschillende adviezen, ik vond dat ook zo verwarrend..

Gekelien -

Knap Nina, dat je dit open en eerlijk deelt. En ook dapper dat je de knoop hebt doorgehakt om over te stappen op kunstvoeding, kan me voorstellen dat dit geen makkelijke was. Maar als je op een gegeven moment alleen maar in je hoofd bezig bent met voedingen en je er zelf (lijfelijk) aan onderdoor gaat dan kon je volgens mij geen betere keuze maken. En uiteindelijk is een kindje nog steeds het meest happy met een blije mama. Belangrijker dan kunst of borstvoeding lijkt mij. En kijk eens wat een lekker blij mannetje het is. Prachtig!

MARIJKE -

Borstvoeding is inderdaad niet altijd makkelijk. Heel knap dat je het zo lang heb geprobeerd!

Kim -

Die twee maanden zijn toch heel waardevol. Heeft Mathis toch mooi gehad. Ik denk dat veel vrouwen wel borstvoeding zouden kunnen
Geven met betere begeleiding. Veel zorgprofessionals weten op dat vlak helaas niet waar ze mee bezig zijn en geven borstvoedingsondermijnende adviezen. Ik geef nu 16 maanden borstvoeding en heb echt mazzel gehad met mijn eerste kraamhulp. Echt mijn redding. Zelfs in een ziekenhuis met borstvoedingscerfificaat kreeg ik verkeerd advies. Had mijn borstvoeding om zeep kunnen helpen. Had ik mijn tweede kraamhulp als eerste gehad (helaas wisseling) dan gaf ik nu geen borstvoeding denk ik. Het is inderdaad belangrijk dat je je kind vooral met liefde voed. Respect dat je zo lang hebt gekolfd. Echt zwaar.

Leonie van Mil -

Dat moet een hele moeilijke keuze zijn geweest. Maar wel heel dapper. Je hebt het in ieder geval geprobeerd. En je moet doen wat voor jou en het kindje het beste werkt. Helaas was dat geen borstvoeding, maar ook op kunstvoeding worden kindjes groot. Mooi dat je dit met ons wilde delen

Reageer ook

pinterest instagram heart twitter facebook youtube